مقاله ای که در سال 2005 در مجله نیویورکر چاپ شده است، به خوبی نشان می دهد که چطور پذیرش گرفتن از دانشگاه های معتبر دنیا که ممکن است یک تلاش و مسئله فردی به حساب بیاید، یک مسئله جامعه شناسانه است. مقاله در مورد یک لیگ آکادمیک در آمریکاست که معیارهای پذیرش دانشجویان (به زعم لیگ، نخبگان) را در چند دانشگاه معتبر آمریکایی تعیین می کند. نویسنده توضیح می دهد که چطور در دوره ای برای مقابله با افزایش تعداد دانشجویان یهود در چند دانشگاه معتبر آمریکایی از جمله دانشگاه هاروارد، پرینستون و ییل، این لیگ سیاستگذاری های خاصی را اعمال کرده است. در دوره ای نیز معیارهای دیگری مثل ویژگی های فردی اولویت پیدا می کند و نوشتن معرفی نامه (ریکامندیشن) از طرف افرادی که دانشجو را می شناسند، اهمیت پیدا می کند - و به مرور تبدیل به یک سنت می شود. به معیارهای مختلفی که در این مقاله آمده، اضافه کنید معیارهایی را که تا به امروز اضافه شده است. حتی وقتی برای یک کنفرانس در آمریکا می خواهید، چکیده مقاله ای ارسال کنید باید به سوالات زیادی پاسخ دهید: سوالاتی از این قبیل که نژادتان چیست: سیاه، سفید، آسیایی، سرخ پوست،... مذهبتان چیست... تا به حال مرتکب جرمی شده اید یا خیر...و خیلی سوالات شخصی دیگر که غیر از دانشگاه های معتبر آمریکایی، تنها وقتی مجبور هستید به آنها جواب بدهید که بخواهید برای سفر به کشور دیگری ویزا بگیرید. مقاله خیلی خلاصه می خواهد بگوید برای اینکه جزو نخبگان دانشگاه های معتبر آمریکایی باشید، جدا از سابقه تحصیلی خوب، باید قدتان کوتاه نباشد و گوش های بزرگ هم نداشته باشید !
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر