محیط آکادمیک: ترو تمیزی

یکی از نشانه های یک محیط آکادمیک خوب، تر و تمیزی آن است.  جدا از اینکه ساختمان دانشگاه باید خوش ترکیب باشد، خیلی مهم است که فضای آکادمیک  تر و تمیز باشد.  یا حداقل اگر سنگفرش هایش برق نمی زند ولی آنقدر تمیز باشد که آدم بدش نیاید واردش شود.  در واقع، محیط آکادمیک هرچقدر تمیزتر باشد، احتمال این که موارد دیگرش هم درست باشد بیشتر است  و بر عکس

از وقتی آمده ام دفتر مجله و بعد از آن "مجله تکانی" که هر چه بود را با مسئول نظافت طبقه، جابه جا کردیم و تغییر دادیم و دور ریختیم و  وسایل نو خریدیم و چند ساعت یک اتاق  5-6 متری را داشت تمیز می کرد- بگذریم که به نظرم باز هم خوب تمیز نیست بس که گردوخاک همه ور را گرفته بود- چند روز است مشغول سرو سامان دادن و زیاد کردن گل و گلدان های مجله ام. گلدان بخر، زیر گلدانی بخر، خاک برگ بخر، گل و بوته بکار، شاخه و برگ گل ها را بزن. دست من بود تمام گل مصنوعی های دانشکده را می ریختم دور، گل و گلدان زنده می گذاشتم به جایشان، بلکه مغزهایمان بیشتر باز شود. اگر دست من بود، کارهای دیگری هم می کردم که قیافه در و دیوارها و اتاق های دانشکده بهتر شود تا کارهای آکادمیک جدی تری بشود انجام داد. بدبینم به این که در فضای آکادمیک بدقیافه، بشود کار آکادمیک جدی انجام داد. مگر اینکه بگوییم خود بدقیافگی فضای آکادمیک، امری است جدی ! ه