یکی از دغدغه ها در حوزه علوم اجتماعی ایران، انتشار مقاله به زبان انگلیسی است. به دلیل اینکه در این حوزه، هیچ کدام از مجلات داخلی آی اس آی نیستند، و علاوه براین، مجلات تخصصی ای که به زبان انگلیسی منتشر شوند بسیار معدود هستند، این مورد به یکی از نگرانی های بزرگ تبدیل شده است. نگرانی هایی از این دست که مقاله را چطور از ابتدا به زبان انگلیسی بنویسیم؛ چطور مقاله فارسی را به زبان انگلیسی برگردانیم؛ کدام مترجم توانایی این را دارد که مقاله فارسی را به زبان انگلیسی برگرداند؛ مقاله را برای کدام مجله بفرستیم؛ ضوابط کدام مجلات انگلیسی زبان ساده تر است؟ ...
قصد ندارم علوم اجتماعی ایران را دست کم بگیرم، اما برای پاسخ به نگرانی مذکور، گمان می کنم سوال اول این است که چقدر مقاله نویسی به زبان فارسی را درست انجام می دهیم که برای مقاله نویسی به زبان انگلیسی عجله داریم؟ نکته مهم دیگر این است که دانستن زبان انگلیسی و یا حتی تحصیل در کشورهای دیگر هم دلیل قانع کننده ای برای این نیست که یکی از مهم ترین دغدغه هایمان این باشد که حتما یک یا چند مقاله به زبان انگلیسی داشته باشیم.
در حقیقت، انتشار مقاله به زبان انگلیسی و به خصوص به صورت آی اس آی، به مقدماتی نیاز دارد؛ مقدماتی که هر کدام برای خودشان یک اصلند؛ اینکه مطمئن باشیم مقاله به تولید علمی می انجامد و یا نتیجه یک تولید علمی را بازگو می کند؛ شیوه مقاله نویسی به زبان فارسی را به درستی رعایت کرده ایم و یک مترجم تخصصی خوب می شناسیم؛ و یا شیوه نگارش مقاله به زبان انگلیسی را می دانیم و به زبان انگلیسی تسلط داریم.
حالا این همه را برای چه نوشتم؛ برای اینکه یک دوست آمریکایی که دانشجوی دکتراست در صفحه فیس بوکش، یک کتاب معرفی کرده بود در مورد اینکه چطور مقاله تخصصی خوب بنویسیم؛ کتاب را تازه خریده بود و برای "استفاده همه" معرفی کرده بود و مطلبش مخاطب خاص غیر انگلیسی زبان نداشت! به این فکر کردم که وقتی یک انگلیسی زبان، در مورد نگارش مقاله تخصصی کتاب می خواند، و علیرغم اینکه دانشجوی بسیار خوبی است، تا به حال یک مقاله تخصصی هم منتشر نکرده مگر در حد ارائه مقاله در کنفرانس، چرا دانشجوی فارسی زبان باید خودش را مجبور کند که مقاله فارسی بنویسد و بدهد مترجم ترجمه کند، یا این توقع وجود داشته باشد که همه باید مقاله انگلیسی و یا حتی سختگیرانه تر، مقاله آی اس آی داشته باشند؟! چرا پله پله و مرحله مرحله جلو نرویم؟ چرا اینقدر عجله داریم؟!
پ.ن: عنوان برگرفته از وبلاگ آقای اولدفشن*
